Waśisztha [sanskr. vasistha 'najbogatszy'], mityczny mędrzec indyjski epoki wedyjskiej. Przypisuje mu się autorstwo kilku hymnów Rygwedy. Jeden z "siedmiu wieszczów" (saptaryszi). Jego zaciekła rywalizacja z mędrcem Wiśwamitrą, która stała się tematem wielu opowieści, świadczy o istotnej roli publicznych dysput i współzawodnictwa w środowiskach bramińskich staroż. Indii. Przedstawiany często jako pustelnik. Jest ideałem natchnionego mędrca-ascety (tapas), ucieleśnia przekonanie o możliwości uzyskania magicznych mocy (siddhi) na drodze właściwego rozwoju duchowego oraz poznania wyzwalającego wiodącego do przekroczenia ograniczeń kondycji ludzkiej. Posiadał najwyższą wiedzę (weda) oraz tajemne moce i umiejętności, dzięki którym potrafił pokonać wszystkich przeciwników, m.in. "krowę życzeń" (kamadhenu) symbolizującą niewyczerpane możliwości wiedzy, ale i niebezpieczeństwa kryjące się w jej nieumiejętnym bądź nieuprawnionym zastosowaniu. W. jest również tradycyjnie uważany za nauczyciela dharmy.